Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Na Sou Pw Mia Istoria..

«Ήρθα δάσκαλε, γιατί νιώθω τόσο ασήμαντος που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Μου λένε ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, ότι είμαι αδέξιος και χαζός. Πώς μπορώ να βελτιωθώ; Τι μπορώ να κάνω για να με εκτιμήσουν περισσότερο;”
Ο δάσκαλος, χωρίς να τον κοιτάξει, του είπε: “Πόσο λυπάμαι αγόρι μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω γιατί πρώτα πρέπει να λύσω ένα δικό μου πρόβλημα. Μετά ίσως…’”και ύστερα από μια παύση συνέχισε: ” αν θέλεις να με βοηθήσεις εσύ, μπορεί να λύσω γρήγορα το πρόβλημά μου και μετά να μπορέσω να σε βοηθήσω”.
“ε… μετά χαράς, δάσκαλε” είπε διστακτικά ο νεαρός, νιώθοντας ότι τον υποτιμούσαν γι’ άλλη μια φορά και μετέθεταν τις ανάγκες του.
“Ωραία” συνέχισε ο δάσκαλος.
Έβγαλε ένα δαχτυλίδι που φορούσε στο αριστερό του χέρι και το έδωσε στο αγόρι, λέγοντας: “πάρε το άλογο που είναι εκεί έξω και τρέξε στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι για να πληρώσω ένα χρέος. Είναι ανάγκη να πάρεις όσο περισσότερα χρήματα μπορείς γι’ αυτό. Και με κανέναν τρόπο μη δεχτείς λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί. Πήγαινε και έλα με το χρυσό φλουρί όσο πιο γρήγορα μπορείς.”
Ο νεαρός πήρε το δαχτυλίδι και έφυγε. Μόλις έφτασε στην αγορά άρχισε να προσφέρει το δαχτυλίδι στους εμπόρους που το κοίταζαν με κάποιο ενδιαφέρον, ώσπου ο νεαρός έλεγε τι ζητούσε γι’ αυτό. Όταν το παιδί έλεγε “ένα χρυσό φλουρί’ όλοι γελούσαν.
Αφού προσπάθησε να πουλήσει το κόσμημα σε όποιον συνάντησε στον δρόμο του στην αγορά -και σίγουρα θα ήταν πάνω από 100 άτομα-, παραδέχτηκε την αποτυχία του, καβάλησε το άλογο και γύρισε πίσω.
Πόσο θα ήθελε ο νεαρός να είχε ένα χρυσό φλουρί για να το δώσει στο δάσκαλο και να τον γλιτώσει από το πρόβλημά του. Έτσι θα έπαιρνε κι αυτός τη συμβουλή και τη βοήθεια του Δασκάλου.
“Δάσκαλε”‘ είπε, “λυπάμαι. Είναι αδύνατον να τα καταφέρω. Ίσως να μπορούσα να πάρω δύο ή τρία ασημένια, όμως νομίζω ότι δεν μπορώ να γελάσω κανέναν για την πραγματική αξία του δαχτυλιδιού.”
Αυτό που είπες είναι πολύ σημαντικό, νεαρέ μου φίλε’ απάντησε ο δάσκαλος. “Πρέπει πρώτα να μάθουμε την αληθινή αξία του δαχτυλιδιού. Καβάλησε πάλι το άλογο και πήγαινε στονκοσμηματοπώλη. Ποιος άλλος θα ξέρει καλύτερα; Πες του ότι θέλεις να το πουλήσεις και ρώτησε πόσα μπορεί να πιάσει. Όμως, μην του το πουλήσεις όσα κι αν σου προσφέρει. Γύρισε πίσω με το δαχτυλίδι.”
Ο νεαρός καβάλησε και έφυγε πάλι. Ο κοσμηματοπώλης εξέτασε το δαχτυλίδι στο φως του κεριού, το κοίταξε με τον φακό, το ζύγισε και μετά είπε στο παιδί: Πες στο δάσκαλο αγόρι μου, ότι αν θέλει να το πουλήσει αμέσως, δεν μπορώ να του δώσω παραπάνω από πενήντα οχτώ χρυσά φλουριά για το δαχτυλίδι του.
”Πενήντα οχτώ χρυσά;” Φώναξε το παιδί.
“Ναι” απάντησε ο κοσμηματοπώλης.
Ο νεαρός έτρεξε συγκινημένος στο σπίτι του δασκάλου να του πει τα καθέκαστα.
“Κάθισε” του είπε ο δάσκαλος αφού τον άκουσε. “είσαι κι εσύ σαν αυτό το δαχτυλίδι. Ένα πολύτιμο και μοναδικό κόσμημα. Και σαν τέτοιο, πρέπει να σε εκτιμήσει ένας αληθινά ειδικός. Γιατί στην ζωή σου γυρίζεις εδώ κι εκεί ζητώντας να εκτιμήσει ο καθένας την πραγματική σου αξία;”

Και μ’ αυτά τα λόγια, έβαλε πάλι το δαχτυλίδι στο μικρό δάχτυλο του αριστερού του χεριού.»

Από το βιβλίο του Χορχε Μπουκάϊ ''Να σου πω μια ιστορια''..
Την διαβασα πολλες φορες αυτη την ιστορια, και μετα απο χρόνια νομίζω την εμπέδωσα με τον καλυτερο τρόπο!

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Malistaaaaa!

Και περιέργως ερχεται η στιγμη που διαπιστωνεις οτι υπαρχουν και φυσιολογικοι ανθρωποι σε αυτο το χαος εκει εξω..Και εννοειται αρνεισαι να το πιστεψεις..Λες δεν μπορει..Κατι στραβό υπαρχει..Δεν ειναι δυνατον..
Αλλα δεν φταις εσυ..Εχεις συναντησει τοοοοσες αχαρακτηριστες συμπεριφορες που οοο,τι σωστο και ομορφο κανει την εμφανιση του το υποπτευεσαι! Θελοντας και μη το κανεις! Και κρατιεσαι, και δεν ενθουσιαζεσαι, και δεν αφηνεσαι..
Σιγα σιγα ομως, οσο περναει ο καιρος, αναρωτιεσαι '' μηπως τελικα; ''
Μηπως οντως υπαρχουν ΣΩΣΤΟΙ ανθρωποι στον κοσμο που ζουμε; Μηπως δεν ειναι ολοι ιδιοι;
Απ' ότι φαινεται υπαρχουν, και την καταλληλη στιγμή κανουν την εμφανιση τους!
Btw νιωθω την αναγκη να ευχαριστησω τον Αγιο Βασιλη, που ευτυχως δεν με ακουσε (ξερει αυτος)!
Θα συνεχισω να νιωθω τυχερη λοιπον και απλα θα το απολαυσω! <3 





Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Sta upogeia einai h 8ea..

΄΄ Τα πιο ωραία πράγματα ερχονται εκει που δεν τα περιμενεις, και γινονται τα θαυματα οταν παψεις να επιμενεις.΄΄ 
Μαλιστα..
Ψαχνω ενα προχειρο σχόλιο, αλλα δεν βρισκω! Βασικα ξερω 2 φρασεις ας πουμε, που χρησιμοποιουμε συχνα πυκνα. Η μια ειναι η θετικη '' οταν θες κατι πολυ, το συμπαν συνωμοτει για να το αποκτησεις'' και η αλλη ειναι ο γνωστος νόμος του Μερφυ που λεει οτι ''αν μπορει κατι να παει στραβα, θα παει''. Και ρωταω εγω τωρα, τί απ'τα δύο ισχυει;
Αγνωστο..
Βασικα θα 'θελα πολυ να ισχυει η πρωτη! Αλλα ρε γαμωτο, γιατι παααντα οταν εγω θελω κατι πολυ, καταληγει να συμβαινει το αντιθετο απο αυτο που θελω;; Και μην μου πειτε 'διαβολικη χρονικη συγκυρια'. Και αντικειμενικα τωρα, το συμπαν δεν εχει αλλη δουλεια να κανει απ΄το να προσπαθει να μου εκπληρωσει καααθε επιθυμια; Ακομα και ο Αγιος Βασιλης ενα δωρο φερνει, μια φορα το χρονο! Και το τζίνι που θα βγει μεσα απ΄το λυχναρι τρεις ευχες σου εκπληρωνει!
Οποτε ακυρο!
Και οκ, στηριζεσαι στις δικες σου δυναμεις και δεν εχεις καμια υποχρεωση στο συμπαν! Με τι ψυχη ομως  να παλεψεις αν εχεις στο μυαλο σου οτι κατι θα παει στραβα; Δηλαδη σαν να σου λενε ''καν' το και θα αποτυχεις!''. Ετσι μπερδευουν τον κοσμο και δεν ξερει τι να πρωτοπιστεψει..!
Παλι μπερδευτηκα! Εγω δηλαδη τωρα αν θελω κατι, να σκεφτομαι οτι θα γινει αυτο που θελω ή να ειμαι κλασικα προετοιμασμενη για το χειροτερο;
Και γιατί οταν γίνεται κατι καλο δεν το ευχαριστιεσαι αλλα ψαχνεσαι; Δηλαδη με τιποτα δεν ειμαστε ικανοποιημενοι?!?!
Θελω να πιστευω οτι αν θες κατι πολυ, αυτο γινεται, αλλα επειδη με χαρακτηριζει και μια καχυποψια, κααατι δεν μου κολλαει στην ολη κατασταση! Αν ισχυε, ο κοσμος δεν θα ειχε προβληματα! Εκτος αν ισχυει για συγκεκριμενες καταστασεις, ξερεις, που και να μην γινει κατι δεν χαθηκε και ο κοσμος..
Δεν ξερω...
Αυτό που ξερω ειναι οτι θελω να ερχονται ομορφα πραγματα, και να ερχονται αβιαστα κ απροετοιμαστα, γιατι τα ξαφνικα ειναι και τα καλυτερα! Και μαλλον τελικα πρεπει να σταματησεις να κυνηγας κατι, για να παρει αυτο το κατι την αποφαση να σε πλησιασει!